Aktualności - archiwum


 

Zmiana właściwości sądu dla roszczeń z ubezpieczenia OC

Od 24 stycznia 2016 r. powództwa o odszkodowanie z ubezpieczenia OC będzie można wytaczać jedynie przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania (siedziby) poszkodowanego, albo przed sąd właściwy dla miejsca zaistnienia zdarzenia. W braku wskazanych wyżej podstaw właściwości miejscowej powództwo można wytoczyć przed sąd właściwy według przepisów o właściwości ogólnej.

Zmiana ma na celu odciążenie warszawskich sądów, w których sprawy o odszkodowania z tytułu OC, stanowiły ponad 30 % wszystkich spraw. Eksperci podkreślają jednak, iż nowelizacja nie przyniesie oczekiwanego rezultatu, bowiem rozwiązanie problemu wymaga zmian w strukturze organizacyjnej sądów.


Trybunał Konstytucyjny o kwocie wolnej od podatku

Trybunał Konstytucyjny (TK) uznał za sprzeczną z konstytucją wysokość kwoty wolnej od podatku i nakazał dostosowanie jej do co najmniej minimum egzystencji.

TK przychylił się do opinii Rzecznika Praw Obywatelskich, który stwierdził, że brak podwyższania kwoty wolnej od podatku nie jest sprawiedliwy, a przede wszystkim jest niezgodny z konstytucją. Sędziowie TK poszli nawet o krok dalej i uznali, że państwo nie powinno w ogóle zabierać pieniędzy, jeśli czyjeś dochody są niższe od minimum egzystencji.

Powstało tylko pytanie od którego minimum egzystencji. Inaczej jest ono wyliczane dla osób samotnych, inaczej dla osób starszych, a jeszcze inaczej dla wielodzietnej rodziny. W skrajnym przypadku kwota wolna od podatku mogłaby poszybować nawet do kilkudziesięciu tys. zł rocznie.

Obecnie kwota wolna od podatku wynosi 3091 zł i od 2009 r. nie była zmieniana. TK wyznaczył posłom termin do dnia 30.11.2016 r. na zmianę przepisów dotyczących opodatkowania osób najbiedniejszych. Posłów czeka więc nie lada wyzwanie legislacyjne. Po tej dacie dotychczasowe przepisy przestaną obowiązywać. TK zastrzegł dodatkowo, że nie ma możliwości ubiegania się o odszkodowanie za lata ubiegłe, gdy kwota była zaniżona.


SN o sprzeczności zarzutu przedawnienia z zasadami współżycia społecznego

Przedawnienie to możliwość uchylenia się od zaspokojenia roszczenia po upływie określonego prawem terminu, nie tylko w obrocie profesjonalnym, ale również pomiędzy osobami fizycznymi. Przedsiębiorcy zdają sobie sprawę, iż terminy przedawnienia są dla nich co do zasady krótsze niż w obrocie nieprofesjonalnym.

W wyroku z dnia 8 maja 2015 r. (III CSK 346/14), Sąd Najwyższy wskazał, iż nie w każdym przypadku zarzut przedawnienia powinien zostać uwzględniony. SN wywiódł, iż zarzut przedawnienia jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i nie może być podnoszony przez kontrahenta, który świadomie nie realizuje płatności w terminie. Nie ma znaczenia, że wierzycielem jest również osoba prowadząca działalność gospodarczą.

Wydaje się, że powyższe orzeczenie może mieć niebagatelne znaczenie dla realiów obrotu, mimo, iż już wielokrotnie Sąd Najwyższy wskazywał, iż zarzut przedawnienia nie może zostać uwzględniony jeśli byłoby to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W cytowanym powyżej wyroku zostało wprost wskazane, że o sprzeczności z tymi zasadami decyduje już sam fakt świadomego nie realizowania płatności na rzecz kontrahentów.

Orzeczenie to otwiera drogę do dochodzenia należności m.in. wszystkim tym przedsiębiorcom, których wierzytelności formalnie uległy przedawnieniu, gdyż nie były dochodzone ze względu choćby na trwającą w dalszym ciągu współpracę z danym kontrahentem.


Trybunał Konstytucyjny o wywłaszczeniu

Trybunał uznał, iż przepis, który uzależnia zwrot udziału w wywłaszczonej nieruchomości od wniosku innych współwłaścicieli, narusza konstytucję.

14 czerwca 2015 r. Trybunał Konstytucyjny (TK) wydał wyrok ważny dla tysięcy wywłaszczonych oraz gmin i starostw. Stwierdził w nim, że art. 136 ust. 3 zd. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami (ugn), narusza konstytucję, uzależniając zwrot udziału w wywłaszczonej nieruchomości od zgody pozostałych współwłaścicieli (lub spadkobierców) .

Skargę konstytucyjną do TK wniósł jeden ze spadkobierców. Domagał się zwrotu udziału w nieruchomości wywłaszczonej tuż po II wojnie światowej. Miał do tego prawo, gdyż na działce nie doszło do realizacji celu publicznego. Starosta, do którego złożył wniosek, odmówił. Podobnie postąpiły obie instancje sądu administracyjnego. NSA stwierdził w wyroku m.in., że wniosek z żądaniem zwrotu musi zostać złożony przez wszystkich współwłaścicieli lub ich spadkobierców.

Tymczasem wnioskodawca nie miał żadnego kontaktu z pozostałymi współwłaścicielami oraz ich spadkobiercami. Nie wiedział nawet, czy żyją. Ponadto od daty wywłaszczenia upłynęło już ponad 40 lat. Wnioskodawca uznał odmowę za krzywdzącą i złożył skargę do TK. Przedstawiciel Sejmu, Prokurator Generalny i Rzecznik Praw Obywatelskich byli zgodni, że przepis jest krzywdzący dla współwłaścicieli, a więc narusza konstytucję.

TK uznał przepis za niekonstytucyjny w zakresie zd. 1 ust. 3 art. 136 ugn i tłumaczył, że wnioskodawcy nie mogą być bezterminowo zakładnikami tych, co nie chcą lub nie złożyli wniosku o zwrot udziału. Obowiązujące obecnie ograniczenie jest nadmierne.

Wyrok wejdzie w życie z dniem publikacji w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że od tego dnia dużo łatwiej będzie uzyskać zwrot udziału w wywłaszczonej nieruchomości.


Klauzul abuzywnych ciąg dalszy

W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2015r. (II CSK 768/14) rozpatrywana była skarga pozwanego banku od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi, który uznał za abuzywne klauzule w umowie kredytowej, dające prawo bankowi do dowolnej zmiany oprocentowania udzielonego kredytu, indeksowanego do kursu franka szwajcarskiego. Zgodnie z tymi zapisami oprocentowanie w umowach miał ustalać zarząd banku według swojego uznania. SN uznał, że Sąd Apelacyjny powinien był dopuścić dowód z opinii biegłego w celu oceny, czy podejmowane przez zarząd banku decyzje w sprawie ustalania oprocentowania były racjonalne, czy też nie. SN zaprezentował więc pogląd, że nie jest dopuszczalna abstrakcyjna ocena, czy dana klauzula umowna jest abuzywna czy nie, bez zbadania, jakie w konkretnej sytuacji przyniosła korzyści czy szkody bankowi i jego klientom.

Orzeczenie SN stanowi poważną przeszkodę w dochodzeniu swoich uprawnień przez konsumentów i sprzeczne jest z założeniami polityki prokonsumenckiej.

SN zastosował tu pewien wzorzec myślowy, który był stosowany do oceny umów konsumenckich przed nowelizacją z 2000 r. Celem noweli było oparcie ochrony konsumentów na eliminacji z umów konsumenckich wymienionych klauzul niedozwolonych, bez konieczności prowadzenia dalszego postępowania dowodowego. SN zdaje się powracać do archaicznej zasady równości stron, uważając, że zarówno konsument, jak i bank posiadają równą pozycję prawną i procesową, a konsumentowi nie przysługuje szczególna ochrona.


Nowe klauzule niedozwolone w obrocie konsumenckim

Klauzule niedozwolone to postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, które kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają jego interesy.

Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt XVII AmC 6186/13 uznał, że zastosowanie klauzuli o treści "wszelkie zarysowania, odbarwienia, czy tym podobne uszkodzenia mechaniczne, których wystąpienie mogłoby sugerować niewłaściwe obchodzenie się z towarem spowodują nieuznanie roszczenia" jest sprzeczne z przepisami kodeksu cywilnego. Odmowa uwzględnienia reklamacji przez sprzedawcę jest dopuszczalna tylko w 2 enumeratywnie wskazanych przez ustawodawcę przypadkach: art. 557 § 1 k.c. (kupujący wiedział o wadach towaru w chwili zawarcia umowy) oraz w art. 558 § 1 k.c. (ograniczenie lub wyłączenie odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest dopuszczalne tylko w przypadkach określonych w przepisach szczególnych).

W wyroku zaś z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt XVII AmC 8000/13, ww. Sąd uznał za niedozwoloną klauzulę brzmiącą: „w przypadku uszkodzonych przesyłek, sklep nie ma obowiązku wymiany towaru lub zwrotu pieniędzy. Uszkodzony towar może być odesłany do klienta na jego koszt”. Zgodnie z art. 548 kodeksu cywilnego sprzedawca odpowiada za niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru do momentu, w którym kupujący otrzyma rzecz; nie może on się uchylać od tej odpowiedzialności nawet wtedy, gdy do uszkodzenia przesyłki doszło z winy profesjonalnego przewoźnika, któremu powierzył dostawę.

Skutkiem uznania danego postanowienia umownego za niedozwolone jest to, że konsument nie jest nim związany. W pozostałym zakresie umowa dalej obowiązuje strony.


Bankowy Tytuł Egzekucyjny (BTE) niezgodny z Konstytucją

Formuła Bankowych Tytułów Egzekucyjnych, której poddaje się kredytobiorców, narusza konstytucyjną zasadę równości - uznał 14 kwietnia 2015 r. Trybunał Konstytucyjny (TK), uchylając przepisy Prawa bankowego dotyczące tych zapisów.

Pozycję dłużnika przy wystawianiu BTE TK ocenił jako bardzo słabą, bo przepisy prawa nawet nie nakazują bankowi powiadamiania klienta, że wystąpiono wobec niego do sądu o nadanie klauzuli wykonalności na BTE. Wprawdzie z Kodeksu Etyki Bankowej wynika, że taka praktyka powinna mieć miejsce, ale taki obowiązek nie wynika z żadnych przepisów prawnych. Bank uzyskuje BTE z pominięciem merytorycznego rozpoznania sprawy. Klient zaś - chcąc otrzymać kredyt - musi dobrowolnie wyrazić zgodę na poddanie się egzekucji na wypadek, gdyby nie spłacał swych zobowiązań. „Bank jako wierzyciel i klient jako dłużnik - powinni mieć taką samą pozycję. Oba te podmioty są stronami tego samego stosunku prawnego"- wskazano w uzasadnieniu wyroku.

Banki podnoszą, że w sytuacji braku BTE będą korzystały z innej formy zabezpieczenia kredytu, np. z poddania się egzekucji przed notariuszem, co może się wiązać ze zwiększeniem kosztów dla kredytobiorców.

TK dał ustawodawcy czas do 1 sierpnia 2016 r. na rozwiązanie tej problematycznej kwestii.


Zmiana przepisów o upadłości konsumenckiej

Dnia 31 grudnia 2014 r. weszły w życie przepisy zmieniające ustawę prawo upadłościowe i naprawcze w zakresie postępowania upadłościowego osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (tj. konsumentów), które stały się niewypłacalne. Ustawa stanowi, iż takie postępowanie jest prowadzone w celu oddłużenia konsumenta oraz co najmniej częściowej windykacji należności na rzecz jego wierzycieli.

foto: Glow Images/East News

Nowelizacja ustawy obniżyła koszty postępowania upadłościowego, w tym wysokość opłaty sądowej od wniosku o ogłoszenie upadłości do symbolicznej kwoty 30 zł, oraz przesądziła o tym, iż w przypadku dłużnika którego majątek nie wystarczy nawet na pokrycie kosztów postępowania, niezbędne środki tymczasowo wyłoży Skarb Państwa.

Plan spłaty wierzycieli został skrócony z 5 do 3 lat. Po tym czasie zobowiązania upadłego zostaną umorzone. Zmodyfikowano także pojęcie niewypłacalności dłużnika w ten sposób, iż obecnie konsument niewypłacalny to taki, który ma przynajmniej jednego wierzyciela. To ważna informacja dla osób borykających się ze spłatą kredytu i nie posiadających innego zadłużenia.

Wedle nowych przepisów z instytucji „upadłości konsumenckiej” nie będzie mógł skorzystać tylko taki konsument, którego niewypłacalność jest skutkiem jego działań umyślnych lub rażącego niedbalstwa oraz taki, który w trakcie postępowania nie będzie wykonywał nałożonych na niego obowiązków.


BLOG - Z odszkodowaniami na Ty!

Zapraszamy do lektury naszego nowego BLOGA, którego autorką będzie aplikantka Kancealrii PFZ Marta Fryc. Zainteresowania naszej aplikantki skupiają się głównie wokół tematyki prawa cywilnego, w szczególności prawa odszkodowań. Wobec tego na łamach bloga znajdziecie Państwo wpisy poruszające bieżące problemy prawne w tej dziedzinie, jak również omawiające orzecznictwo i praktykę sądową w sprawach odszkodowawczych.

Pierwszy wpis umieszczony został w nowej zakładce na stronie naszej Kancelarii. Kolejne wpisy ukażą się już wkrótce !!


Zmiany w zespole Kancealrii PFZ

Chcielibyśmy Państwa poinformować, iż dotychczasowy Praktykant Kancelarii PFZ Pani Marta Fryc, po zdaniu z bardzo dobrym wynikiem egzaminu na aplikację oraz wpisie na listę aplikantów radcowskich prowadzonej przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Łodzi, od stycznia 2015 r. będzie zajmowała w naszej Kancelarii stanowisko Aplikanta.

Gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów!


Zmiana ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym

Dnia 1 grudnia 2014 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, o której głównych założeniach informowaliśmy już w jednym z poprzednich wpisów. Poza wskazanymi tam zmianami, nowelizacja przewiduje, iż przedsiębiorcy wpisani do KRS będą mogli wskazać maksymalnie 10 numerów PKD dotyczących przedmiotu swojej działalności, w tym 1 przedmiot przeważającej działalności na poziomie podklasy..

Celem dokonanej zmiany jest rzeczywiste odzwierciedlenie przez KRS prowadzonej przez przedsiębiorców działalności i zahamowanie praktyki, jaką jest masowe wpisywanie numerów PKD, bez względu na faktycznie prowadzoną działalność.

Na podmioty wpisane już do KRS ustawodawca nałożył obowiązek zgłoszenia zmian w zakresie przedmiotu działalności przy pierwszym wniosku o zmianę danych w KRS, nie później jednak niż w terminie 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. do dnia 1.12.2019 r. Każdy przedsiębiorca, którego obecny wpis do KRS przewiduje więcej niż 10 wpisów PKD musi zatem pamiętać o konieczności dokonania zmiany.

Gdy przedmiot działalności wynika z umowy spółki, aktu założycielskiego czy statutu, zmiana danych dotycząca przedmiotu działalności w KRS nie wymaga dokonywania zmiany tych dokumnetów.


Ustawa o prawach konsumentów

Jak już informowaliśmy wcześniej w dniu 25.12.2014 r. wejdzie w życie nowa ustawa o prawach konumentów. Na jej podstawie przedsiębiorcy prowadzący sprzedaż w sklepach tradycyjnych, poza lokalem swojej firmy, a przede wszytskim na odległość (tj. głównie w sklepach internetowych), będę musieli spełnić szereg obowiązków, w tym w szczególności informacyjnych względem konsumetów. Wydłuzeniu ulegnie czas na odstępienie od umowy zawieranej poza lokalem przedsiębiorstwa oraz na odległość z 10 do 14 dni. Dość istotne modyfikacje zostaną wprowadzone w regulacjach dotyczących rękojmi i gwarancji. Dotychczasowe pojęcie niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową zostanie zastąpione wadą towaru. Przepisy dotyczące reklamacji zgłaszanych przez konsumentów zostaną przeniesione do kodeksu cywilnego i nie będzie już obowiązywała odrębna ustawa o sprzedaży konsumenckiej. Za niespełnienie nowych wymogów grozi wiele konsekencji, w tym odpowiedzialność za wykroczenie.

Powyżej wskazane, jak i inne wymogi przedsiębiorcy muszą spełniać (tj. dostosować swoje regulaminy, inforamcje na stronach internetowych czy przygotować potwierdzenia zawarcia umowy, itp.) od dnia 25.12.2014 r. Należy jednak pamiętać, iż do umów sprzedaży zawartych przed tą datą przez okres kolejnych 2 lat sprzedawcy będą zobowiązani stosować przepisy dotychczasowe. Będą zatem obowiązywały 2 reżimy prawne.

UOKiK rozpoczął kampanię informacyjną mającą na celu uświadomienie przedsiębiorców z jakimi obowiązkami będą musieli się zmierzyć pod żądami nowej ustawy. Przygotowano specjalny portal informacyjny pod adresem www.prawakonsumenta.uokik.gov.pl

Jeżeli chcielibyście Państwo uzyskać więcej inforamcji o nadchodzących zmianach i nowych obowiązkach zapraszam także do kontaktu z naszą Kancelarią.


Uchwała SN - Konsekwencje zawarcia umowy o pracę na okres przekraczający 24 miesiące

Dnia 23 września 2014r. została podjęta przez SN w składzie 7-osobowym uchwała (sygn. akt III PZP 2/14) zgodnie z którą przekroczenie 24 miesięcznego okresu zatrudnienia, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony.

Oznacza to, że jeżeli pracownik po przekroczeniu 24 miesięcy od podpisania umowy na czas określony nadal kontynuuje zatrudnienie to przyjmuje się, że zawarta umowa jest umową na czas nieokreślony.

SN zwraca uwagę również, że gdyby umowa rozwiązywała się automatycznie to pracodawca mógłby odmówić dalszego zatrudnienia pracownika. Pracownik pozostawałby wówczas bez ochrony przed nadużyciem przez pracodawcę stosowania umów o pracę na czas określony.

Uchwała została podjęta z jednym zdaniem odrębnym SSN Katarzyny Gonery.


Nowe klauzule niedozwolone w rejestrze UOKiK

Dnia 17 lipca 2014 został wydany wyrok, w którym Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził między innymi, że nie należy odmawiać konsumentowi korzystania z praw wynikających z tytułu rękojmi czy prawa odstąpienia od umowy jeżeli otrzymany przez konsumenta produkt posiada uszkodzenia mechaniczne pochodzenia zewnętrznego. Sąd uznał również, że umieszczenie takiego zapisu jest zarazem niezgodne z prawem jak i dobrymi obyczajami.

Inną klauzulą która została wpisana do rejestru dotyczy handlu drogą internetową. Sprzedawca nie powinien obciążać klienta kosztami związanymi z nieuzasadnioną reklamacją, jak i kosztami wynikającymi z uszkodzenia towaru z jego winy. Ponadto nie może on nakazać konsumentowi sprawdzania stanu przesyłki w obecności kuriera czy składania reklamacji bezpośrednio do firmy przewozowej z obowiązkiem jednoczesnego informowania o wszystkim sprzedającego.


Nowelizacja przepisów dotyczących tzw. „jednego okienka”

Prezydent podpisał nowelizację przepisów ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym dotyczącą zasad „jednego okienka”. Ma ona ułatwić oraz znacznie skrócić czas oczekiwania na zarejestrowanie spółki i rozpoczęcie działalności gospodarczej. Zgodnie z założeniami nowej regulacji czas ten ma wynosić ok 7 dni, a nie jak obecnie ok 25 dni. Najważniejsze zmiany, które wprowadzi nowelizacja to:

- nadawanie NIP i REGON automatycznie po wpisaniu do KRS. Ustawodawca rezygnuje z obowiązku wydawania orzeczenia w tej sprawie przez sąd rejestrowy. Oznacza to, że przedsiębiorca będzie mógł rozpocząć działalność gospodarczą od momentu wpisania do KRS;

- obowiązek złożenia wniosku przez nowych przedsiębiorców jedynie do Krajowego Rejestru Sądowego. Informacje zawarte w KRS będą stanowić komplet informacji z których będą korzystać ZUS, GUS i Urząd Skarbowy. Podmioty te będą wymieniać potrzebne informacje pomiędzy sobą;

- nowe zasady przekazywania tzw. danych uzupełniających, nie podlegających wpisowi do KRS, ale będącymi koniecznymi do funkcjonowania podmiotów takich jak ZUS, GUS i Urząd Skarbowy. Nowo powstający podmiot będzie mógł je poszerzać w miarę rozwoju jego przedsiębiorstwa, a składanie danych uzupełniających nie zablokuje zarejestrowania spółki.

Ustawa ma wejść w życie 1 grudnia 2014 r.


Projekt nowelizacji przepisów prawa spadkowego

Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowało propozycję zmian przepisów o odpowiedzialności spadkobierców za długi spadkowe. Najważniejsze założenia projektu to:

- Zamiana zasady odpowiedzialności nieograniczonej na zasadę odpowiedzialności z dobrodziejstwem inwentarza (odpowiedzialność za długi spadkowe tylko do wysokości aktywów).

- Nowe zasady ustalania stanu majątku spadkowego poprzez wprowadzenie możliwości przeprowadzenia „prywatnej wyceny inwentarza”. Będzie ona mogła być podstawą do wyceny majątku spadkowego, o ile nie zostanie zakwestionowana. Urzędy skarbowe mają zaś zostać wyłączone z możliwości dokonywania takiego spisu.

- Rozszerzenie kręgu uprawnionych do pełnienia funkcji pełnomocnika procesowego w sprawach spadkowych do dziadków i pradziadków. Dotychczas mogła to być najbliższa rodzina (siostra, brat, matka, ojciec, syn, córka).


Sąd Najwyższy: terminowe umowy o pracę powinny być zawierane na okres nie dłuższy niż 2-3 lata

W wyroku z dnia 5.06.2014 r. (I PK 308/13) Sąd Najwyższy orzekł, iż pracodawca zatrudniający pracowników na podstawie wieloletnich umów na czas określony (w rozpatrywanej sprawie 7-letnich), zobowiązany jest do ich traktowania w taki sam sposób jak traktowani są pracownicy wykonujący swoje obowiązki na podstawie umów na czas nieokreślony.

Oznacza to, iż w stosunku do pracownika zatrudnionego na długotrwałą umowę terminową nie może mieć zastosowania art. 33 k.p., dopuszczający możliwość wypowiedzenia umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem bez wskazywania przyczyny.

SN podkreślił, iż zawarcie wieloletniej umowy o pracę na czas określony albo jej rozwiązanie przed terminem bez konkretnego uzasadnienia może być uznane za nadużycie prawa. Stwierdzono też, iż umowy na czas określony dłuższy niż 2-3 lata mogą być zawierane jedynie wyjątkowo i gdy jest to celowe, np. na czas sprawowania funkcji w zarządzie.


Sąd Najwyższy o dopuszczalności dyscyplinarnego zwolnienia przedstawiciela handlowego

W wyroku z dnia 14.01.2014 r. (III PK 50/13) Sąd Najwyższy orzekł, iż pracownik zatrudniony na stanowisku przedstawiciela farmaceutycznego, podający nieprawdziwe informacje w raportach z wizyt u lekarzy, dopuszcza się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, uzasadniającego rozwiązanie z nim umowy o pracę w trybie art. 52 k.p. (tj. bez wypowiedzenia z winy pracownika).

Zdaniem SN takie zachowanie pracownika „świadczy o braku uczciwości pracownika, umyślności jego zachowania i uzasadnia utratę zaufania pracodawcy, przez co uniemożliwia dalsze zatrudnienie go. (…) Pracodawca nie ma obowiązku tolerowania umyślnego naruszania podstawowych obowiązków przez pracownika”.

Okoliczności łagodzącej, według SN, nie stanowi także długoletni staż nienagannej pracy przedstawiciela oraz najlepsze wyniki sprzedażowe w przedsiębiorstwie, gdyż doświadczony pracownik powinien mieć świadomość obowiązku należytego wywiązywania się ze swoich obowiązków.


Nowa ustawa o zbiórkach publicznych

Dnia 18.07.2014 r. wejdzie w życie nowa ustawa o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych, która zastąpi obecnie obowiązujące przepisy z 1933 r.

Dotychczasowa ustawa przewidywała obowiązek uzyskania pozwolenia na przeprowadzenie wszelkiego rodzaju zbiórek. Nowe przepisy definiują zbiórkę jako zbieranie datków w przestrzeni publicznej – w gotówce lub w naturze, gdzie zbierający i darczyńca pozostają anonimowi. Regulacji ustawowej nie będą podlegały: zbiórki organizowane w szkołach, inicjatywy prywatne, przeprowadzane wśród znajomych, zbieranie datków na cele religijne, a także zbieranie przez smsy lub przelewy na konto, gdzie przepływ pieniędzy jest rejestrowany. Do przeprowadzenia tego rodzaju zbiórek nie będą potrzebne żadne dodatkowe formalności.

Do zorganizowania zbiórki objętej regulacją nowej ustawy wystarczy zgłoszenie zbiórki na internetowym „portalu zbiórek publicznych” prowadzonym przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. Zgłoszenia można będzie dokonać drogą tradycyjna bądź elektroniczną – przy pomocy podpisu elektronicznego lub profilu zaufania na portalu ePUAP.gov.pl.

Informacja o zgłoszeniu zbiórki publikowana będzie na w/w portalu po upływie 3 dni od otrzymania zgłoszenia (lub 7 dni w przypadku zgłoszenia w formie papierowej). Po publikacji będzie można rozpocząć zbiórkę.


Sąd Najwyższy o umowach na czas określony w świetle ustawy antykryzysowej

W wyroku z dnia 29.01.2014 r. Sąd Najwyższy (II PK 123/13) stwierdził, iż kilka umów o pracę na czas określony trwających łącznie ponad 2 lata w czasie obowiązywania ustawy antykryzysowej, powoduje przekształcenie stosunku pracy na czas nieokreślony.

Zgodnie z ustawą antykryzysową w okresie jej obowiązywania, nie miał zastosowania art. 251 k.p., przewidujący przekształcenie z mocy prawa trzeciej umowy o pracę na czas określony w umowę na czas nieokreślony. Art. 13 ustawy wprowadzał natomiast zasadę, zgodnie z którą zatrudnienie na podstawie umów terminowych (jednej lub kilku następujących po sobie) nie mógł przekraczać 24 miesięcy.

SN stwierdził, iż choć ustawa antykryzysowa nie przewiduje konsekwencji przekroczenia 24-miesięcznego terminu, to sankcją za naruszenie wspomnianego art. 13 ustawy jest powstanie umowy o pracę na czas nieokreślony, ze skutkiem od dnia zawarcia umowy o pracę na czas określony, w której przewidziano okres zatrudnienia przekraczający 24 miesiące.


UOKiK – kolejna kara za zmowę cenową

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nałożył ostatnio na jedną ze spółek karę w wysokości prawie 150 tys. zł za narzucanie swoim partnerom handlowym ceny dalszej odsprzedaży produktów.

Przez 10 lat spółka zobowiązywała swoich kontrahentów, zajmujących się dalszą odsprzedażą, do stosowania cen minimalnych – oznaczało to, że musieli stosować narzucone stawki lub udzielać od nich rabatu nie większego niż ustalony przez ukaraną spółkę. Samodzielna polityka cenowa groziła natychmiastowym rozwiązaniem umowy bądź zapłatą kary umownej.

Skutki zmowy cenowej odczuwali konsumenci, nie mogący kupić produktów objętych zmową taniej niż po cenach odgórnie ustalonych.

Decyzja UOKiK powinna być przestrogą dla wszystkich przedsiębiorców stosujących podobną praktykę!!


Automatyczne przedłużanie umowy na kolejny okres bez pytania konsumenta o zgodę - ZAKAZNE

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nałożył na jednego z przedsiębiorców telekomunikacyjnych karę w wysokości 195 tys. zł za automatyczne przedłużanie umów z konsumentami.

Regulamin świadczenia usług przewidywał, że umowa zawarta na czas określony ulega automatycznemu przedłużeniu na kolejny, taki sam okres, jeżeli abonent nie złoży pisemnego oświadczenia o rezygnacji z nowej umowy, co najmniej 30 dni przed upływem starej umowy.

Taki zapis według UOKiK wymusza na konsumentach podejmowanie działań zapobiegających przedłużeniu umowy oraz ogranicza możliwość rezygnacji z usług przedsiębiorcy. Konsument powinien mieć możliwość podjęcia świadomej decyzji dotyczącej przedłużenia umowy na kolejny czas określony. Praktyka umieszczania analogicznych klauzul w umowach z konsumentami jest zatem sprzeczna z dobrymi obyczajami, a tym samym niezgodna z prawem.


Sąd Najwyższy o obliczaniu zachowku

Sąd Najwyższy w wyroku z 6 marca 2014 r., sygn. akt V CSK 209/13, potwierdził wyrażoną w uchwale składu 7 sędziów z 26 marca 1985 r., sygn. akt 75/84 Sądu Najwyższego zasadę, zgodnie z którą „Obliczenie zachowku następuje na podstawie wartości spadku ustalonej według cen z daty orzekania o roszczeniach z tego tytułu". Sąd Najwyższy stwierdził, iż obliczanie zachowku dla pominiętego w testamencie spadkodawcy nie następuje na podstawie cen z daty sprzedaży majątku wchodzącego w skład spadku.


Jeszcze więcej praw dla konsumnetów - projekt ustawy o prawach konsumentów

Dnia 17.01.2014 r. do Sejmu trafił rządowy projekt nowej ustawy o prawach konsumentów, będący wyrazem dostosowania polskiego prawa do wymogów unijnych dyrektyw. Ustawa ma zastąpić kilka dotychczasowych ustaw regulujących prawa konsumentów.

Najważniejsze założenia projektu to:

- wydłużenie przysługującemu konsumentowi terminu na odstąpienie od umowy zawieranej poza lokalem przedsiębiorcy lub na odległość, bez podania przyczyny, z 10 do 14 dni.

- zwolnienie konsumenta od obowiązku ponoszenia kosztów związanych ze zwrotem rzeczy w przypadku skorzystania z prawa odstąpienia, jeżeli nie został on poinformowany przez przedsiębiorcę o obowiązku ponoszenia kosztów;

- przywrócenie pojęcia „wady”, obecnie zastąpionego pojęciem „niezgodności towaru z umową”. W razie wystąpienia wady towaru konsument będzie mógł od umowy odstąpić bądź żądać obniżenia ceny towaru, bez konieczności wysunięcia w pierwszym rzędzie żądania naprawy bądź wymiany rzeczy;

- zagwarantowanie konsumentowi otrzymania od przedsiębiorcy, przed zawarciem umowy, wyczerpujących informacji, istotnych w kontekście jej zawierania, zarówno w przypadku umów zawieranych na odległość, poza lokalem przedsiębiorcy, jak i tych zawieranych w sposób tradycyjny – w sklepie.

Ustawa powinna wejść w życie do 13 czerwca 2014 r.


Nowy sposób doręczania przesyłek sądowych

Od 1 stycznia 2014 r. wszelkie przesyłki sądowe doręczane są przez Polską Grupę Pocztową, a nie jak dotychczas przez Pocztę Polską.

Zmiana ta spowodowała, iż w sytuacji, gdy kurier nie zastanie adresata w domu, pozostawi w skrzynce pocztowej lub w drzwiach lokalu awizo, a przesyłkę będzie można odebrać, nie jak do tej pory w odpowiedniej placówce Poczty Polskiej, a w placówce Polskiej Grupy Pocztowej, RUCH-u, bądź InPost-u. W praktyce oznacza to, iż awizowane przesyłki sądowe będą oczekiwały na odbiór w punktach usługowych, kioskach, ale także w sklepach, współpracujących z nowym operatorem pocztowym.

Powyższa zmiana nie ma wpływu na dotychczasową procedurę doręczania przesyłek sądowych, jeśli dwukrotnie awizowna przesyłka z sądu nie zostanie odebrana przez jej adresata, sąd w ramach tzw. „doręczenia zastępczego” uzna, że została ona mu prawidłowo doręczona.


Obniżenie opłat egzekucyjnych

W dniu 26 grudnia 2013 r. wejdzie w życie nowelizacja ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, dostosowująca przepisy do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 26.02.2013 r. (SK 12/2011).

Zgodnie z wprowadzonymi zmianami jeśli dłużnik wykaże, że egzekucja została umorzona na wniosek wierzyciela albo z mocy prawa z określonych przyczyn niezależnych od dłużnika, to jej koszty poniesie wierzyciel. Możliwość obciążenia wierzyciela opłatami egzekucyjnymi ma dotyczyć także przypadku niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Nowa regulacja obniża z 1/10 do 1/20 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia dolną granicę opłaty należnej komornikowi w przypadku umorzenia egzekucji:

- na wniosek wierzyciela, w tym także zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji,

- ze względu na bezczynność wierzyciela.

Nowelizacja umożliwia dłużnikom występowanie o niepobieranie albo zwrot opłaty pobranej przez komornika, jeżeli dłużnik przedstawi orzeczenie pozbawiające tytuł wykonawczy wykonalności z przyczyn innych niż spełnienie przez niego świadczenia, którego nie był w stanie przedstawić, zanim doszło do umorzenia postępowania w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia.


Sąd Najwyższy o umowach na okres próbny

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt II PK 358/12, zajął się problematyką wielokrotnego zawierania z pracownikami umów na okres próbny. Z art. 25 § 2 kodeksu pracy nie wynika bowiem wprost czy te same strony mogą zawrzeć tylko jedną umowę na okres próbny, czy też może je łączyć więcej umów tego rodzaju.

We wspomnianym wyroku SN wskazał, iż umowa na okres próbny ma „sprawdzać przygotowanie pracownika do wykonywania pracy określonego rodzaju (…).Pracodawca stosuje umowę na okres próbny najczęściej celem sprawdzenia umiejętności wykonywania określonej pracy przez pracownika przed związaniem się trwalszym węzłem obligacyjnym. Jeżeli zatem ocena przydatności pracownika do wykonywania pracy określonego rodzaju wypadnie negatywnie, to nie dojdzie do nawiązania między stronami innej umowy o pracę powierzającej te same obowiązki. Nie wyklucza to jednak możliwości zatrudnienia pracownika przy pracy innego rodzaju. Trzeba się bowiem zgodzić z poglądem, że nie można założyć nieprzydatności tego pracownika do pracy na innym stanowisku, ale trudno wymagać od pracodawcy, aby podjął decyzję o jego zatrudnieniu bez sprawdzenia, czy tak jest istotnie. W konsekwencji, dopuszczenie możliwości zawarcia w takiej sytuacji drugiej umowy na okres próbny jest działaniem na korzyść pracownika, bo pozwala mu utrzymać zatrudnienie i daje perspektywę nawiązania stosunku pracy na podstawie umowy innego rodzaju”.

SN dopuścił zatem możliwość zawarcia między tymi samymi stronami kolejnej umowy na okres próbny na innym stanowisku pracy. W takim przypadku nie ma zastosowania organicznie, z jakim mamy do czynienia przy wielokrotnym zawieraniu umów na czas określony.


Nowe zasady dotyczące urlopu wychowawczego

W dniu 1 października 2013 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu Pracy zmieniająca zasady dotyczące udzielania urlopów wychowawczych. Najważniejsze zmiany to:

- możliwość wykorzystania urlopu wychowawczego w 5 (nie jak dotąd w 4) częściach;

- wyodrębnienie 1-ego miesiąca do wykorzystania wyłącznie przez drugiego z rodziców dziecka;

- podwyższenie wymiaru urlopu, który może być wykorzystywany jednocześnie przez oboje rodziców do 4 miesięcy;

- zaprzestanie zmniejszania wymiaru urlopu wypoczynkowego o czas przebywania na urlopie wychowawczym, gdy po nabyciu prawa do urlopu wypoczynkowego w danym roku kalendarzowym pracownik korzysta z urlopu wychowawczego, a następnie powraca w tym samym roku do pracy;

- wprowadzenie zasady, iż bieg przedawnienia roszczenia o urlop wypoczynkowy nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na czas korzystania z urlopu wychowawczego;

Wydane zostało także nowe rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków udzielania urlopu wychowawczego.


Sąd Najwyższy o godzinach nadliczbowych kierowników

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 czerwca 2013 r. (II PK 350/12) potwierdził po raz kolejny, iż osoby zatrudnione na stanowiskach kierowniczych nie mogą być pozbawione prawa do wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, jeżeli systematycznie przekraczają obowiązujące ich normy czasu pracy.

Teza orzeczenia brzmi:

„W razie sporu o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych osoby zatrudnionej na stanowisku kierowniczym konieczne jest ustalenie, czy praca była wykonywana ponad normy czasu pracy oraz, czy ponadnormatywne świadczenie pracy wynikało ze szczególnych okoliczności i było czymś nadzwyczajnym i wyjątkowym. Z całą pewnością nie można tak stwierdzić jeżeli praca ta była świadczona stale lub w sposób powtarzający się i wynikała z wadliwej organizacji pracy.”

Powyższe orzeczenie powtarza utrwalone stanowisko SN - patrz m.in. wyrok z 8.06.2004 r. (III PK 22/2004), z 6.04.2011 r. (II PK 254/2010) czy z 6.12.2012 r. (I PK 143/2012).


Nowelizacja przepisów Kodeksu Pracy

Dnia 23 sierpnia 2013 r. weszła w życie ustawa nowelizująca Kodeks Pracy. Zasadnicze zmiany to:

- możliwość przedłużenia okresu rozliczeniowego do 12 miesięcy, w każdym systemie czasu pracy, jeżeli jest to uzasadnione obiektywnymi lub technicznymi przyczynami, i gdy zachowane zostaną ogólne zasady bezpieczeństwa i zdrowia pracowników;

- przerywany czas pracy będzie mógł zostać wprowadzony w oparciu o porozumienie ze związkami zawodowymi lub przedstawicielami pracowników;

- możliwość wprowadzenia różnych godzin rozpoczynania pracy przez danego pracownika w dniu pracy lub przedziału czasu, w którym pracownik decyduje o godzinie rozpoczęcia pracy w dniu pracy;

- pracodawca nie będzie miał obowiązku sporządzania rozkładu czasu pracy, jeżeli na pisemny wniosek pracownika stosuje się do niego ruchomy czas pracy albo ustali mu indywidualny rozkład czasu pracy;

- czas odpracowania zwolnienia od pracy, udzielonego pracownikowi na jego pisemny wniosek, w celu załatwienia spraw osobistych, nie będzie stanowił pracy w godzinach nadliczbowych.


Nowelizacja Kodeksu Postępowania Cywilnego dotycząca zmian w Elektronicznym Postępowaniu upominawczym (EPU)

W dniu 7 lipca 2013 r. weszła w życie nowelizacja KPC wprowadzająca zmiany w EPU, z których najważniejsze to:

- nałożenie na składającego pozew obowiązku umieszczenia w pierwszym piśmie procesowym numeru PESEL lub NIP pozwanego. Sąd może skazać na grzywnę powoda, jego pełnomocnika lub przedstawiciela ustawowego, w przypadku podania w złej wierze lub wskutek niedochowania należytej staranności błędnych danych;

– w EPU mogą być dochodzone tylko roszczenia, które stały się wymagalne w okresie 3 lat przed dniem wniesienia pozwu. W pozwie należy wskazać datę wymagalności roszczenia;

- komornik jest zobowiązany do zawieszenia na wniosek dłużnika postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wyroku zaocznego lub nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, upominawczym, EPU, jeżeli dłużnik przedstawi zaświadczenie, z którego wynika, że orzeczenie zostało doręczone na inny adres aniżeli miejsce zamieszkania dłużnika ustalone w postępowaniu egzekucyjnym.


Nowa siedziba Kancelarii PFZ

Chciałabym z dumą poinformować, iż w dniu 6 maja 2013 r. w Zgierzu przy ul. Piotra Skargi 2 nastąpiło oficjalne otwarcie nowej siedziby Kancelarii Radcy Prawnego Pauliny Filipczak-Zawadzkiej dla Klientów.

Zapraszam serdecznie do korzystania z usług mojej Kancelarii.

Z poważaniem,

Paulina Filipczak-Zawadzka

Otwarcie nowej siedziby Kancelarii PFZ

Uroczyste otwarcie Kancelarii PFZ oraz odsłonięcie logo w nowej siedzibie w Zgierzu w dniu 2 maja 2013r.


Nowa ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

W dniu 28 kwietnia 2013 r. weszła w życie nowa ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. 403). Najważniejsze założenia ustawy to:

- maksymalny termin zapłaty w transakcjach handlowych pomiędzy podmiotami prywatnymi - 60 dni kalendarzowych,

- ustalenie terminu zapłaty dłuższego niż 60 dni, bez uzasadnienia, będzie traktowane jako opóźnienie w zapłacie,

- w relacjach przedsiębiorców z podmiotami publicznymi termin zapłaty dla tego podmiotu nie może być dłuższy niż 30 dni od daty otrzymania faktury,

- zmiana w KPC umożliwiajaca objęcie nakazem zapłaty w postępowaniu nkazowym poniesionych przez wierzyciela kosztów dochodzenia należności od dłużnika, pod warunkiem że ich wartości przekracza równowartość 40 euro.

PFZ
Kancelaria Radcy Prawnego
Paulina Filipczak-Zawadzka

ul. Łęczycka 10

95-100 Zgierz,

tel./fax 42 239 46 46


kancelaria-pfz@kancelaria-pfz.pl